برشی از کتاب تنها علاج

برشی از کتاب تنها علاج
با امام حسین به همه جا می توان رسید

  امام حسن عسگری و داستان زیارت اربعین
از حضرت امام حسن عسكرى(صلوات اللَّه عليه) منقول است كه فرمودند كه علامتهاى مؤمن پنج است: نماز پنجاه و یک ركعت و زيارت اربعين و انگشترى بدست راست كردن و طرف پيشانى را بر خاك ماليدن و بلند خواندن بسم اللَّه الرحمن الرحيم.
«عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ صَلَوَاتُ [صلاة] إِحْدَى وَ خَمْسِينَ وَ زِيَارَةُ الْأَرْبَعِينَ وَ التَّخَتُّمُ في اليمين [بِالْيَمِينِ] وَ تَعْفِيرُ الْجَبِينِ وَ الْجَهْرُ بِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيم»  (إقبال الأعمال (ط - القديمة)، ج2، ص: 589)
چند تأمل:
چرا این روایت باید از امام عسگری صادر شود؟
زمان امام عسگری چه ویژگی داشته است؟ و حضرت در این روایت دست به چه آینده نگری زده اند؟
آخرین امام مقدمه ساز عصر غیبت امام مهدی، آخرین حلقه امامان حاضر و امام در آستانه عصر غیبت، شیعیان را با این روایت آشنا میسازد. چرا؟ آیا اینها زمینه سازی برای شکل‌گیری یک اتفاق بزرگ با محوریت کربلای امام حسین نیست؟
در بحث زیارت و خاصه زیارت امام حسین چیست که به عنوان یکی از پنج نشانه مومن شناخته شده است؟ چرا از همه زیارات معصومین این قدر روی زیارت امام حسین تاکید شده است؟
چرا از میان همه زیارات امام حسین، روی زیارت اربعین تاکید شده است؟ آیا این تعیین میعادگاه، هدفمند بوده است؟ زمان میعاد و مکان میعاد دعوت برای چه امری بوده است؟