برشی ازکتاب راز دیدار علم |دریچه ای به حدیث

c 01برشی ازکتاب راز دیدار علم |دریچه ای به حدیث

خودت را به زحمت نینداز

اساس علم نور است.

جان علوم، نورانیتی است که در دل جامعه می­ تابانند. العلم نور

و آن را به هر دلی نمی­ تابانند. این را امام صادق به صراحت به عنوان بصری فرمود:

لَیْسَ الْعِلْمُ بِکَثْرَةِ التَّعَلُّمِ إِنَّمَا هُوَ نُورٌ یَقَعُ فِی قَلْبِ مَنْ یُرِیدُ اللَّهُ أَنْ یَهْدِیَه‏ (منیة المرید، ص: 149)

علم به آموختن نیست، بلکه علم نور است که خدا قرار می­ دهد آن را در دل هر که خدا هدایتش را بخواهد.

اگر علم نورانی است (العلم نور) نظامش هم باید نورانی باشد.

علم در منظومه­ ی نورانی­ اش مجال بروز می­ یابد و خود را به عالم نشان می­ دهد.

و کجا نوارنی­ تر از حرم!

حریم اهل بیت مجالی برای علم برای هر که بخواهد.

طبق این بیان باید سراغ از مکان­ هایی گرفت که جنس آن از نور باشد تا مجموعه­ ای هماهنگ ایجاد شود،

مجموعه­ ای هماهنگ و نورانی برای دعوت از علم برای حضور و هرجا علم نوری ببیند خودش را در آن

محیط وارد خواهد کرد برای افاضه.

برای همین بزرگان دین درس و بحث شان را هم در محیط­ های معنوی مثل حرم و مسجد انجام می­ دادند،

آن علم بود که نور بود و جامعه را هم با حضورش نورانی می­ کرد.

قصه نور است و محیط نورانی
زیارت مناطق نورانی با این نگاه چقدر می‌تواند منشأ ورودهای نو و تازه باشد: مثل #دانشگاه_هویزه !