اهمیت «تشکیلات سازی» در بررسی نقش عباس بن علی (ع)

✴️ اهمیت «تشکیلات سازی» در بررسی نقش عباس بن علی (ع)

📌چکیده: ابوالفضل ایفاگر نقشی است که در «داستان عباس» نمودار می‌شود. نقشی که در هر سازمان و نظام و نهاد و تشکیلاتی حیاتی و لازم است. شخصیت حضرت عباس در کربلا تنها یک «شخص» نیست، بلکه یک «نقش» است.
حتی اگر حسین هم باشی به‌عنوان رهبر در آن جایگاه محتاج عباس هستی.
عباس کیست و نقشش چیست که نظامِ، بی ‌او فروخواهد ریخت؟ (ترجمۀ جملۀ امام به او: اگر بروی، سپاهم از هم خواهد پاشید: «اِذَا مَضَیتَ تَفَرّقَ عَسکَری»)
عباس نقشی دارد که حتی حسینعلیه‌السلام هم نمی‌تواند انجام دهد، پس در نبود او کربلا دچار اختلال می‌شود و نه تنها سپاه حسین، بلکه حتی خودِ حسین هم بی ‌او فرو خواهد ریخت. نقش حسین با عباس تمام می‌شود و الا قامتش خواهد شکست.
برای فهم نقش عباس باید وظایف او مورد بررسی قرار گیرد. عباس دارای نقشی است که امام از آن به‌عنوان «عامل انسجام گروه» نام می‌برد و محصول خود را در نظام سپاه نشان می‌دهد. چنان ‌که در نبودش سپاه از هم می‌پاشد: «تَفَرَّقَ عَسکَری»؛ عباس به منزلۀ «نخ تسبیح» برای دانه‌های افراد سپاه است.
سؤال بعد آن است که این انسجام چگونه انجام می‌پذیرد؟
برای فهم این نقش کلیدی، بررسی یک نقش کلیدی دیگر در کنار این نقش مهم می‌نماید که امام در فقدان او نیز می‌شکند و آن شخصیت حبیب‌بن‌مظاهر است.
شاید با توجه به این دو شخصیت، پاسخ به سؤال، قدری راحت‌تر شود، چه خصوصیت مشترکی در این دو شخصیت است که قوامِ قامت نقش رهبرند و نبودشان عامل فرو ریختن نظام و سازمان‌دهی خواهد شد؟ (تعبیر «انکسار» در مورد امام حسین در مقاتل بعد از شهادت این دو شخصیت آمده است: «لَمّا وَقَعَ حَبیب عَلَی الاَرض بَانَ الاِنکِسار...، اَلاَنَ اِنکَسَرَ ظَهری»...)
‏------------------------
#حجت_الاسلام_علوی
#مبانی_مدیریت_عاشورایی
#سدید_علوم_انسانی_اسلامی
@tanhaelaj